Spending Money
 “ Já, hang dat schilderij maar op aan die muur”, “ Die spiegel vind ik niet zo goed staan aan die kant, waarom hangen we die niet links”, “ Dat sculptuur staat helemaal geweldig daar “, “ Nee, die potten vind ik maar niets, neem maar weer mee terug”. En zo stond ik een middagje aanwijzingen te geven, in een villa van 2 miljoen. Wat een droom, even doen of dit huis van mij was. Want toen er een afspraak met de interieur winkel werd gemaakt, stond ik er natuurlijk als de kippen bij. Ik zei zelfs mijn eerste sportafspraak met vriendin D. af (ja, ja, jullie lezen het goed), want ik moést in de villa zijn. Iemand moest het toch doen? Want werken in een snob wereld, heeft zo zijn voordelen.
En dus ging ik samen met een interieur bedrijf, even een villa inrichten. En dat niet van mijn eigen geld, nee, we gebruiken gewoon het geld van de eigenaar. Dat wil zeggen, pleur maar wat in het huis en dan zien we wel of de eigenaar het wat vind, en koopt natuurlijk. En daar kun je me altijd voor lenen: voor geld uitgeven. En dus pleurde ik wel zo’n 10 schilderijen in de villa, 3 spiegels, 2 sculpturen, 2 nieuwe tafels, en 2 bloempotten. En dat alles om de hele boel eens lekker op te halen in de villa, even een frisse wind erdoor (tja, ik ben gewoon een frisse rukwind). En dat zonder één keer op het prijskaartje te hebben   gekeken.
Om heel eerlijk te zijn, heb ik helemaal geen idee wat ik heb uitgegeven in dat uur. Ik deed gewoon wat ik leuk vond staan. Maar dat het om veel geld ging, dat kan ik jullie wel vertellen. Schandalig veel geld! En dat ik dat allemaal zomaar kon doen met het geld van iemand anders. Ach, wat maakte het uit?! Het was een heerlijk gevoel. Het is namelijk altijd al een droom van me geweest om gewoon eens te shoppen zonder op het prijskaartje te kijken. Het gevoel te hebben dat het allemaal toch niets uitmaakt, want mijn bankrekening slinkt echt niet.
En deze keer shopte ik zo dat mijn bankrekening écht niet slinkte. Het is dan wel weer jammer dat het niet om mijn eigen huis ging, maar om het huis van iemand anders. Maar ach, het had toch allemaal niet gestaan bij mijn inrichting. Wel had ik mijn half uur of fame, het half uur van rijk zijn. En daar ging het om. Nu maar hopen dat de eigenaar van de villa er ook zo over denkt.
Over Marcha.....
Marcha: is 28 jaar en woont met Portugese vriend en stiefdochter in de zonnige Algarve.
Ze is: eigenwijs, sympathiek, eerlijk, hysterisch, avontuurlijk, creabea, hardwerkend, organiserend, ram, punctueel (teveel), positief maar ook negatief, energiek en het liefst gaat ze lachend door het leven.
Ze houdt van: chocolade, shoppen, vooral veel shoppen,strand, reizen, internet, haar vriend, haar vriendinnen, haar familie, shoppen, en Renee's weblog.
Ze houdt een weblog bij: http://marchascholten.web-log.nl
Lees hier alle columns van Marcha
| Commentaar () >> |
 |
 |
) 
