Vliegangst...
 Ik heb vliegangst. Het varieert van ernstig tot zeer ernstig, van bijna huilen tot in tranen uitbarsten. Het is natuurlijk erg lastig als je zo reislustig bent als ik en het is in principe ook verre van logische aangezien ik een echte dare-devil ben.
Maar wat is het dan? Natuurlijk kan ik nu het geijkte eruit blaten, dat het een kwestie is van controledrang, maar aangezien ik geen pilote ben en het zeker niet van plan ben te worden lijkt mij dat dus zeer onwaarschijnlijk!!! Ik zal nooit zelf leren vliegen dus geef ik de controle graag aan iemand die dat wel kan. Het is vooral tijdens het starten en landen.
Woest kijk ik meestal mijn medereizigers aan dat zij mij weer zo ver hebben gekregen om in een ijzer vogel te stappen... pure paniek voel ik opkomen en ik sla mijn handen voor mijn gezicht en adem met horten en stoten...en jawel meestal met echte zoute tranen. Om je dood te schamen hoor!!!
Nadat het lampje riemen vast uit gaat en de stewardessen beginnen te rennen met eten en drinken, ontspan ik geleidelijk... Nadat ik een film heb uitgekozen en de koptelefoon inplug ben ik vaak weer de oude Tamara. Ik heb weer het hoogste woord lach weer uitbundig en de angst is vertrokken...
Ja ja, totdat ik een geluid hoor die ik niet kan thuisbrengen...verschrikt kijk ik man aan en vraag ...'schat, schat, Héééé, luister nou!!!" Hij heeft natuurlijk ook zijn oortjes ingeplugd en kijkt mij verbaast aan... "Wat is er nu?'"vraagt hij. ‘Ik hoor iets, Is dat wel goed? Waarom gebeurt dat? Hoort dat?" Hoor je het nou?'... wat is dat? Vol paniek kijk hem vragend aan, "Nou, nou..???'
Ook man heeft natuurlijk in de afgelopen jaren ervaring opgedaan. Zo'n 13 jaar geleden keek hij eerst verwonderd mijn kant uit en schoot toen vol in de lach, ik maakte een grapje dacht hij. Een jaartje of 10 geleden begon hij gewoon ruzie met mij te maken aangezien hij niet direct kon thuis brengen waar mijn drakerige onuitstaanbare gedrag vandaan kwam.
Sinds een jaartje of 8 weet hij na een hysterische paniekaanval van mijn kant precies waar de schoen wringt.
Ik ging namelijk met ‘De Borg' en kinderen naar Malaga en iedereen moest hoognodig plassen! Behalve ik! Ik bleef dus keurig netjes wachten, en wachten! Hyperventilerend vond ik er toen twee en duwde die woedend door de douane heen. Na nog 5 minuten te hebben staan ijsberen liep ik naar de infobalie. ‘Hallo mevrouw, ik ben iedereen kwijt ook mijn kind en al mijn vriendinnen, wilt u die even omroepen?' "Sorry mevrouw" zei de dame achter de balie dat is alleen voor noodgevallen!!!
Er kwamen vreemde klanken en teksten uit mijn mond ook vloog er een soort vloeistof uit mijn mond, neus en ogen, zo bij die aardige dame op schoot...
Ze ging het toch wel even omroepen zei ze! Niet één van die trutten nam de telefoon op en ze hadden mijn kind ook nog !
Ik bel man, met lange uithuilen vertel ik hem snikkend dat die stomme gemene heksen mij in de steek hadden gelaten en ook mijn kind hadden ontvoerd en de telefoon niet opnamen. Hij zei "schat ga even op een bankje zitten ik regel het voor je". Na een minuutje of twee zag ik die gemene heksen van ‘De Borg' aan komen lopen...totaal verbouwereerd vroegen zij wat er nou in godsnaam met mij aan de hand was en of ik soms helemaal gek geworden was om iedereen te laten oproepen en zo een enorme heisa te veroorzaken...ze stonden al 20 minuten op mij te wachten. Blèr, ik gelijk tranen met tuiten natuurlijk.
Vanaf dat moment ben ik officieel ontoerekeningsvatbaar verklaard als wij gaan vliegen. Ik word geheel ontzien, er word niet slap tegen mij aan geouwehoerd, alles om mij maar zo veel mogelijk in mijn eigen comfortzone te laten zweven. Ik wil geen valium, drank of andere toestanden tot mij nemen. Ik wil namelijk wel gewoon bij mijn positieven zijn als we neerstorten zodat er nog een kans bestaat dat ik mijn vege lijf kan redden. Voordat we starten fluister standaard tegen man in zijn oor ‘schat als we neerstorten red je eerst ons kind ja! Let op haar en red haar...Oké?' Ik probeer mij tegenwoordig enigszins groot te houden voor de prinses, zij hoeft natuurlijk niet te weten dat haar moeder zo een enorme chickenshit is. Dus ik babbel tegen haar altijd de gemiddelde dooddoeners , het is veiliger dan in een auto, je kunt ook oversteken en dan overreden worden... en bla bla bla.
Vorige week ging ik voor een vlucht van 7 uurtjes. Nadat ik afgelopen December in 3 weken 8 maal het vliegtuig had genomen dacht ik dat de scherpe randjes er wel vanaf waren.
Aangekomen in de meest luxueuze zandbak van de wereld, las ik de krant op mijn computer. Oh my god!!! Dat vliegtuig. Wat vreselijk wat een nachtmerrie. En dan dat jongentje, onwaarschijnlijk gewoon. Het hele vliegtuig ligt aan gruzelementen en Ruben is redelijk oke! Ongelovelijk! Arme jongen! Gelukkige jongen! Tragische kind! Hoe is het mogelijk.
Wonderen bestaan dus wel, hoe verklaar je zoiets? Iedereen zegt ‘het was zijn tijd nog niet'. Maar ja dat is wel heftig , dus voor al die andere 102 personen dus wel?
Ik weet het niet.
Wonderen bestaan. Geloof mij. Ik kan het weten.
Greetz Tamara
Over tamara.....
 Tamara is 39 jaar zeer gelukkig getrouwd en de trotse moeder van Desi.
Op haar dagelijkse beslommeringen is geen peil te trekken want geen dag of week is hetzelfde.
Officieel is ze directrice van een beveiligingsbedrijf maar volgens haar man heeft ze geen eens tijd om te werken. Tamara heeft maar 1 motto en dat is "van het leven moet je genieten en wel met volle teugen samen met de mensen die je lief zijn ". The girls zijn haar vriendinnen en totaal onmisbaar in haar leven de hele dag wordt er onderling door de telefoon gekakeld en dat is nu eenmaal heel belangrijk. Tussen de drukte door wordt dochterlief vier keer in de week naar zang,dans en acteerles gebracht..ze wordt namelijk heel beroemd zegt ze zelf. De grootse hobby's van Tamara zijn alle dingen met snelheid... ze doet aan motorracen , skiën en slaat geen Formule 1 over. De hulp in huis is van onschatbare waarde en volgens sommige mensen lijdt Tamara aan totale normvervaging ..en dat zal dan ook wel.
Lees hier de columns van Tamara
| Commentaar () >> |
 |
 |
... afschuwelijk ! Ik begin al te zweten als ik er aan denk ! 
