Voetbalmania
Situatie is het volgende: ik sta midden in een villa die verhuurd is. Een schuifpui klemt, ik roep de technische dienst ter plaatste, nog voordat de gasten arriveren. Dit moet gemaakt worden, ik kan het niet maken om die schuifpui te laten voor wat het is, die gasten hebben geld betaald voor hun verblijfplaats. De technische man komt, is druk bezig met de klemmende schuifpui en komt met de volgende woorden: "Jaaaa, Nederland doet het goed". Er volgt een stilte, want ik probeer de klemmende schuifpui te linken aan de woorden van de technische man, en ik, ik begrijp het niet zo. "Euhm, wat bedoel je?" vraag ik dan maar, want ik zie de link gewoon echt niet. "Met voetbal!" antwoord de technische man. Ach ja, hoe kan het ook anders, de gespreksstof van tegenwoordig is voetbal.
's Avonds een leuke serie bekijken op tv is er niet meer bij, want er moeten wedstrijden worden bekeken, wedstrijden geanalyseerd, en vooral veel worden geluld over spelers, bavariababes, vuvuzelas, ballen die niet doen wat ze willen, grasmatten, en hoogteverschillen. En mij boeit het allemaal echt niet zo. Ik ben was al afgehaakt toen ik onze Wes in de camera hoorde zeggen dat hij niet ging stemmen. Zou ik ook niet doen met miljoenen op de bank, wat maakt het dan allemaal nog uit wat de VVD en de PVDA voor plannen hebben op bezuinigingen. Hij leidt er zeker niet onder.
En dus nee, ik zit niet in een oranje pakje in mijn eentje voor de tv. Dat is sneu. En ik krijg tot vandaag geen Portugees zo gek om in het oranje naast me te gaan zitten, nee zij gaan voor rood en groen. Dus ik had nog geen wedstrijd gezien. Tot afgelopen donderdag, toen moest het gebeuren, of Wes nou gestemd heeft of niet, ik ging een wedstrijd bekijken. En wat een spanning, Nederland was al door maar wat maakte het uit, ik werd namelijk uitgenodigd door vriendin N die hier vakantie viert bij haar vriend. En ik toog samen met kleine vriendin J, een Portugeesje van 6 jaar, die kun je nog kneden met woorden als: ‘vanavond zijn we voor Nederland, morgen voor Portugal' (not, maar daar is zij niet bij, Fair Play hé, Fair Play), dus was ze voor deze avond in het oranje gestoken, naar een Nederlands café in de binnenstad van Albufeira. Natuurlijk werd voetbal door mij als een excuus gebruikt, want ik kwam eigenlijk voor de bitterballen, dat lijkt me logisch. En dat ik ondertussen tussen oranje Nederlands volk zat, maakte het alleen nog maar gezelliger.
En ja, ik had mezelf ook in mijn oranje T-shirt gestoken, ik kon toch niet achterblijven? Subtiel dat dan weer wel, met een oranje superbril, en oranje bloemen op het hoofd. Gewoon voor de lol, waar Koninginnedag in Amsterdam allemaal wel niet goed voor is. De bitterballen smaakten heerlijk, en we wonnen de wedstrijd, en Wes kwam in beeld, en ik dacht helemaal niet meer aan die stembus.
Het duurde even, maar nu we midden in het WK zitten, heb ik helemaal het WK-gevoel. Of er nou gestemd wordt of niet, helemaal Fair Play!
En dan nu mijn nagels oranje lakken voor de wedstrijd van morgen.
Over Marcha.....
Marcha: is 29 jaar, single en woont in de zonnige Algarve. Dagelijks tijdverdrijf is toch wel haar werk, en anders is ze graag aan het strand te vinden. Ze houdt een weblog bij: http://marchascholten.web-log.nl/
Ze wordt door haar vrienden omschreven als: medelevend, lief, recht op haar doel af, balend als het niet zo gaat zoals zij wil, attent, ondernemend. Soms kan ze een "kreng" zijn, vreselijk nieuwsgierig, gastvrij. Een te gekke gezellige doos die vooral super enthousiast door het leven springt. Ze gaat als het nodig is confrontaties niet uit de weg. Een dame met haar hart op de tong. Puur, oprecht, H&M, eerlijk, zorgzaam, super spontaan, erg gezellig, een prater maar soms ook niet, wilt het liefst alles alleen oplossen, een doorzetter, een mooie film maakt een emotioneel kippetje van haar, ze kan niet tegen onrecht en daardoor is ze weer een dappere strijder, ze houdt van leven en laten leven en van lekker eten, vooral paprika chips, gehaktballen, knoflooksaus en pizza. Ze doet niet graag aan de lijn en ze haat sportief bezig zijn, daarnaast geniet ze van de kleine dingen, oh ja en niet te vergeten: af en toe is ze een enorme twijfelaar. Ze heeft haar hart op de goede plaats en ze is een lieverd. Ze heeft een talenknobbel, vage dieettabletten, is een tukker, en heeft een Big Smile.
Lees hier alle columns van Marcha
| Commentaar () >> |
 |
|